Umowa zawierana na odległość

Umowa zawierana na odległość posiada dwie najważniejsze cechy. Pierwszą z nich jest to, że strona zawierają umowę bez jednoczesnej fizycznej obecności. Chodzi tutaj o to, że strony w momencie zawierania umowy nie są ze sobą w bezpośrednim kontakcie. I tutaj ukazuje nam się druga cecha charakterystyczna. Polega ona na tym że ta umowa wynika z wykorzystania środków porozumiewania się na odległość.

Ciekawostką jest to, że ustawa o prawach konsumenta nie zawiera katalogu tych środków, jednak możemy je znaleźć w innej ustawie o ochronie niektórych praw konsumentów. Jak możemy w niej przeczytać technikami porozumiewania się na odległość są w szczególności: formularze zamówienia niezaadresowane lub zaadresowane, listy seryjne w postaci drukowanej lub elektronicznej, różnego rodzaju reklamy prasowe lub telewizyjne, katalog, telefon, radio, telewizję, Internet, lub inne środki komunikacji elektronicznej, które zawarte są w ustawie o świadczeniu usług drogą elektroniczną. W przypadku zawierania umów może być wykorzystany jednocześnie więcej niż jeden środek porozumiewania się. Warto zaznaczyć, że umowa zawierana na odległość to też taka umowa gdy konsument spotyka się z przedsiębiorcą w celu uzyskania informacji o towarach lub usługach jednak następnie negocjuje i zawiera umowę na odległość za pomocą wyżej wspomnianych środków. Natomiast umowę zawartą poza lokalem przedsiębiorstwa w odróżnieniu od umowy zawartej na odległość cechuje to, że jest zawierana przy jednoczesnej obecności stron.

Warto również wyjaśnić pojęcie trwałego nośnika. Jest to materiał lub narzędzie umożliwiające konsumentowi lub przedsiębiorcy przechowywanie informacji kierowanych osobiście do niego, w sposób umożliwiający dostęp do informacji w przyszłości przez czas odpowiedni do celów, jakim te informacje służą, i które pozwalają na odtworzenie przechowywanych informacji w niezmienionej postaci.
Według mnie możemy wyróżnić cztery najważniejsze umowy zawierane między konsumentem a przedsiębiorcą, a są to: umowa sprzedaży, umowa o świadczenie usług, umowa o dostarczenie treści cyfrowych, oraz umowa o dostarczanie wody, gazu, energii elektrycznej oraz ciepła. Najpowszechniejszą z tych umów jest umowa sprzedaży, która ma swoją definicję w ustawie o prawach konsumenta. Pierwszą z umów przeze mnie wymienionych jest umowa sprzedaży. Polega ona na tym, że przedsiębiorca zobowiązuje się przenieść na konsumenta rzecz i mu ją wydać. Z kolei konsument zobowiązuje się do odebrania rzeczy i zapłacenia za nią. Kolejną umową jest świadczenie usług między konsumentem a przedsiębiorcą. Polega to na tym, że przedsiębiorca zobowiązuje się do wykonania określonej czynności prawnej na rzecz konsumenta. Kolejną umową zawieraną między konsumentem a przedsiębiorcą jest umowa o dostarczanie treści cyfrowych.

Najważniejszą cechą jest to, w jakiej formie te treści zostaną dostarczone do konsumenta. Jeśli będzie to nośnik materialny takie jak np. płyty CD lub DVD, treści takie należy uznawać jako towary, a więc ich dostarczanie należy traktować jako sprzedaż. Podobnie jest z umowami o dostarczania wody, gazu lub energii elektrycznej. Stają się one umowami sprzedaży w przypadku gdy dostarczanie ich odbywa się w ograniczonej ilości lub ustalonej objętości, lub gdy dotyczą centralnego ogrzewania.

Może Ci się również spodoba